Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009

Angelique

Ούτε σ'αγαπώ ούτε σε μισώ θλίψη παράφορη
Ό,τι κι αν είσαι ,δέν είσαι για μένα.
Εσύ βγήκες απο μυθιστόρημα
Ήρωας αδιάφορος,
βουτηγμένος στα πάθη και στα λάθη.
Ο εγκέλαδος χειμάζει κάτω απ'τα μαλλιά σου.
Δαιμόνισσα και χαραυγή και σπαραγμός και έλκος
Πυορρέουσα ανάγκη που αστράφτει
στα βρεγμένα πλακόστρωτα του Απρίλη,
χτυπώντας τα τακούνια
Με τη θολή ματαιοδοξία εκείνου που ελπίζει..
Μα όταν όλα σβήνουν..
Πές μου, όταν όλα σβήνουν
Στ'αλήθεια δε νιώθεις
το γαμημένο κόμπο που μας πνίγει;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου