Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Τι με ξυπνάς απ'τις έξι;

Είμαι αντιμέτωπος με ένα μεγάλο ερώτημα
ένα σημαντικό κεφάλαιο της ζωής μου
μια τεράστια πληγή
που μες στα χρόνια διαιωνίζεται,
την αδυναμία μου την πιο μεγάλη.

Και κάτι μου λέει
πως η απάντηση δε θα είναι τίποτε
απο αυτά που περιμένω.

Παρολα αυτά
κνούμαι ανάμεσα σε αυτά που ξέρω
σαν μέσα σε ένα δάσος
απο κινούμενα δέντρα.

Είναι ωραία
είναι μαγικά
γιατί τα δέντρα αυτά τα σκουντάω
και απομακρύνονται
σα να μην υπάρχει βαρύτητα
σαν όλο αυτό να είναι πλασμένο
με σκοπό να μου δείξει
πως είναι εδώ
για να με προστατεύσει
είναι το γνωστό
είναι το γνώριμο
και στη ουσία του είναι ανάλαφρό

Ενα γαμάτο όνειρο δηλαδή.

Και δες όμως πως ενώ είναι όνειρο
είμαι μέσα του
και παραδόξως νιώθω
πως το ίδιο αυτό το όνειρο
πλάστηκε για να ξυπνήσω
είναι η φύση μας τέτοια
να ονειρευόμαστε
για να ξυπνάμε.

Θέλω να πω
δεν υπάρχει όνειρο χωρίς ύπνο
αλλά δεν υπάρχει και ύπνος χωρίς ξύπνιο.

Αυτά και πάω για νάνι

Οτι τι δηλαδή;

Πραγματικά
οτι τι δηλαδή;

Αν όλοι κάθονταν να ακούνε ότι λέει ο περίγυρός τους
δε θα υπήρχε τίποτε απο τα ωραία.

Αν κάθεσαι και ακούς τι σου λέει ο περίγυρος σου
δε θα κάνεις τίποτα,
θα γίνεις κι εσύ περίγυρος
και τα ωραία πρόσωπα
τα ωράια πλάσματα
τα ωραία πράγματα
οι γνώσεις
οι τεχνικές
οι δυνατότητες
οι προοπτικές
οι λύσεις οι ωραίες
οι διάλογοι
οι ερωτήσεις
τα βιώματα τα ωραία
φυσικά και θα υπάρχουν
απλα εσυ θα είσαι ο περίγυρος
το μπακράουντ
ένα στοιχείο του ντεκόρ
εκεί που όλα συμβαίνουν.

Άκου τον περίγυρο σου,
απόλαυσε τον,
παρατήρησε τον,
είναι όπως ο θόρυβος της κίνησης
σε μια πολύβουη λεωφόρο,
όπως τα τζιτζίκια το καλοκαίρι
όπως η βουή στη λαική αγορά.

Γιατί αν το κάνεις αυτό,
αν συνειδητοποιήσεις
τι σου πλασάρει ο περίγυρός σου,
αυτό αυτόματα σε θέτει απέναντι στον εαυτό σου,
στις ικανότητες,
την πίστη,
τα θέλω,
τη δύναμη σου.

Κι όπως στέκεστε αντίκρυ

κάνεις το βήμα

και ξάφνου βγαίνεις

απο το φόντο,
στο προσκήνιο,

στα πράγματα τα ωραία.

Σφρίγος

Λόγια λένε πολλοί.
Αλλά μετά χάνουν την ευκαιρία
να εκτεθούν.
Στον κίνδυνο,
στο ρίσκο ενός φιάσκου.

Αν θα μπορούσα να εκφράσω
το απαύγασμα της ζωής μου ως τώρα:

Πες λόγια μεγάλα
και επέτρεψε τους να σε τσιγκλάνε.

Κι ας είναι δύσκολο
τουλάχιστον προσπάθησε.

Δείξε στη ζωή τα δόντια σου
και κάθε λάθος σου
κάντο να είναι ζήτημα ζωής και θανάτου
να το διορθώσεις.

Και όταν είναι όντως δύσκολα τα πράγματα
βρες μεσα σου αυτό το απόθεμα 
ενέργειας
τρέλας
χιούμορ
που θα σε ισορροπήσει.

Όπως στις σειρές
που στο τέλος της σεζον
ο πρωταγωνιστής φαίνεται να τον ήπιε
και στο άνοιγμα της επόμενης σεζόν
τον βλέπεις να σηκώνεται
μέσα στη σκόνη
κάτω απο το δυνατό Ήλιο,
να περπατάει με στυλ και ύφος,
να πηγαίνει στην καντίνα
και να λέει στον καντινιέρη:

'Μια fanta μπλε παρακαλώ.'

Πετάει τις σαγιονάρες
και φωνάζοντας 'Αρρρρρίμπαα!!!'
βουτάει στη θάλασσα!

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Γράμμα

Οι ανθρώπινες σχέσεις
είναι ενα πεδίο μάχης.

Ο άνθρωπος ο ίδιος είναι
ένα πεδίο μάχης.

Με τις εκθετιμένες αδυναμίες
τις πληγές
τα χτυπήματα
την παραφορά
τις ανασφάλειες
τους φόβους
το παρελθόν του
που στοιχειώνει
και μεταλάσσει
τα πρόσωπα σε τέρατα
τις μνήμες σε κραυγές
τις πόλεις σε ρημάδια.
Και πέφτουν τα κορμιά
και μένουμε μόνοι
και η μάχη συνεχίζεται
η μάχη μάινεται
κι εμείς
ο πιο σκληρός πολεμιστής
συνάμα
και ο πιο πλανεμένος
ο πιο σαλεμένος
σε άδεια κρεβάτια
σε πολύβουα καφέ
βαθειά στα μπουντρούμια
να μη φτάνουν
οι ήχοι απο τους όλμους
οι ήχοι απο τις λέξεις
και τις μνήμες.
Και αυτό το λέμε πολιτισμό.

Ανάπνευσε.
Ανάπνευσε βαθειά
και άστο να βγεί ξανα.

Δε χρειάζεσαι άλλα όπλα.
Όπλα έχεις πολλά,
μα τι να τα κάνεις;
Οι όλμοι και οι σφαίρες,
τα σπαθιά και τα ξυράφια
δε μπορούν να σε προστατεύσουν.

Μπορεί απο μόνη της αυτή η κατανόηση
να μη δίνει τη λύση
στο πρόβλημα που αντιμετωπίζεις
αλλά τουλάχιστον
είναι η αλήθεια.

Και η αλήθεια είναι ήσυχη.
Και η ησυχία βοηθάει.

PASSENGER (!)

Πήγαινε πάντοτε 
μονάχα αν τον καλούσαν.

Την αγαπούσε
απο μακριά
χωρίς να υπόσχεται
αιώνια αγάπη,

Σαν το λευκό κερί
στο ήσυχο απόγευμα.

Κι αν κατι ευχόταν 
ήταν να είναι πάντα ευτυχισμένη
ερωτευμένη
γεμάτη ζωή
ενέργεια
περιέργεια
πάθος
χαρά
αγάπη
και
ενθουσιασμό.


Ήτανε
ενα μικρό πούπουλο
ένα χνούδι απλά
που όπως περνάν
τα φορτηγά 
τ'αναταράζουν 
κι έπειτα ήσυχα
αυτό ξανακαθίζει στο έδαφος.

Γιατί δε μας αξίζουν κάποιες φορές
κάποιοι άνθρωποι.
Είναι καλύτεροι απο μας.
Και τους αξίζουν καλύτεροι απο μας.

Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

brighton

εγω δε μεγάλωσα σε υποστηρικτικα περιβάλλοντα.
εμένα με απορρίψαν όλοι.
Όχι μια φορά,
πολλές.
Όχι γι'αυτό που νόμιζαν πως ήμουν,
μα γι'αυτό που είμαι.
και ζητώ
και βρίσκω παρηγοριά
στις λέξεις
στον καπνό
στα τραγούδια.

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Είσαι ένα όμορφο αστέρι

Φτιάχνεις όμορφα τραγούδια
κι ύστερα τα αφήνεις να πετάνε
απο καρδιά σε καρδιά.

Ανεμίζεις σαν αστέρι
σε απέραντο ουρανό
και σκορπάς
κυματισμούς.

Λίγο αν το δεις
λιγάκι αν το νιώσεις
πως η κάθε σου κίνηση είναι τέχνη

κάθε σου όχι
κάθε σου ναι
και τα ενδιάμεσα τα νοχι
αυτά που κατηγορείς
για όλα σου τα πάθη.

Λίγο αν τ'αφήσεις
να σ'αγγίξει στο αυτάκι
λιγάκι αν ανατριχάσεις
με αυτόν τον ψίθυρο:

''Είσαι ενα όμορφο
μαγικό αστέρι
όλων των πιθανοτήτων,
είσαι ο κόσμος
και η χαρά του,
το φώς
η πληθώρα
και το χάδι της γης
που αγγίζει τις καρδιές μας''

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

PASSENGER (?)

Πάντοτε πήγαινε ακάλεστος.
Κανεις δεν τον περιμενε,
κανεις δεν τον καλούσε.

Φρόντιζε πάντα να ακροφαίνεται
στην άκρη του μυαλού της.

Σα
μια
υπόσχεση
φωτεινή.

Και υγρή..

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

ναιναιμέτριομεκανέλα

Οι ανασφάλειες
και οι φόβοι σου
δε μου ανήκουν
ούτε έχεις κάποιο δικαίωμα εκ γεννετής
να τα φορτώνεις σε εμένα.
Μπορώ να σ'αγαπάω
μα αυτό δε σημαίνει
πως ο έρωτας ζει στο φόβο.
Όλα μα όλα(;)
έχουν όρια(;)
κι αυτή είναι η ομορφιά τους(;)
πως έτσι μπορούμε και φτάνουμε
στο κέντρο τους.(;)

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

δώσε τις αγκαλιές που ποτέ δεν πήρες

αν θες ζεστή αγκαλιά
απίστευτη
που να στάζει
να θεραπεύει
να ξυπνά
να ξεκουράζει
να ζεσταίνει,
αγκαλιά μαγική
αγκαλιά απο άλλο κόσμο,
δώσε τις αγκαλιές που δεν πήρες.

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Ο Πάνας γελάει

Η δειλία χρωματίζει
και βαράινει τον άνθρωπο
τον αλλάζει
σαν ουράνιο τόξο
που χάνει ένα-ένα
όλα του τα χρώματα.
Κι αυτό που ποτέ δεν τόλμησε
να πει
να δώσει
να επιτρέψει
απλα απο τσιγκουνιά
απλά απο δειλία
το κάνει
φιλοσοφία ζωής
το διδάσκει στα παιδιά του
τους φίλους
τον ίδιο τον εαυτό του.

Μα ο εαυτός γελάει
Είσαι παλιάτσος
λέει ήσυχα.
Είσαι παλιάτσος,
κι ας μη χρειαζόταν,
κι ας μη χρειάζεται,
μέρα τη μέρα
διαβαίνεις τούτη τη ζωή
κι είσαι
του ίδιου σου του παλατιού ο φασουλής
αντί ο βασιλιάς.
Παλιάτσε..

Φυσικά,
υπάρχει και ο άλλος δρόμος.
Να λες
να δίνεις
να επιτρέπεις
αυτό που θέλεις.
απλά γενναιόδωρα.
Να είσαι ο εαυτός σου.

Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Φέλιξ

Στ'αλλα νέα της ημέρας
ωραία φάση να είσαι γάτα.
εσύ είσαι ξάπλα και όλοι σε χαιδεύουνε
σου γελάνε
σ'αγαπάνε
κι όποτε θες πάς κατα κει
και τρίβεσαι χωρίς ντροπές γιατί θες
και σε φιλάνε
σ'αγαπάνε
και κοιμάσαι και όσο θες.

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Κλωτσώντας στ'άδειο γήπεδο.

Κουράστηκα να πολεμώ μόνος μου.
Τουλάχιστον μου απένειμαν τον τίτλο:

Δον.
Δον Κιχώτης.
Δον Παπάρας.

Δον Παπάρα πολύ παπάρας.

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2016

Πατέρας/σύζυγος/προστάτης/εραστής και προμηθεύς

Η αγάπη είναι ενας ήσυχος
αγνός βωμός
και λάμπει σιωπηλά
σα λευκό λουλούδι.

Πονάει το δάκρυ
μα γελά
καθώς σταλάζει.

Όλα για τη δική σου ευτυχία.
Όλα.
Όλα για τη δική σου ευτυχία.

Ζεστά ζεστά γλυκά φιλιά.

Μ'αγγίζει μόνο ό,τι με λατρεύει.
Κι αυτό το δέρμα,
τα χείλη αυτά
αυτά τα μάτια
τα δάχτυλα τα χέρια
αγγίζουν μόνο ο,τι λατρεύουν.

Ειδάλλως γίνομαι κύκλος μαγικός
είδωλο στον καθρέφτη
ηχώ του δάσους
ξύλινη μάσκα θεάτρου
κι όλα τα παραπάνω το ένα μέσα στο άλλο.

Γιατί,
ποιος βγαίνει να ψωνίσει διαμάντια στις εκπτώσεις;
Μόνο οι φτηνιάρηδες.
Ουστ.

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

αγαπάει και το δείχνει, στελνει και μηνυματα

αν η ζωή σου
ήταν ένα πλάσμα,
ένα γατί,,
ένας σκυλάκος,
το παιδάκι σου,
η κοπέλα
ή ο άντρας που αγαπάς,
αν τελικά συνειδητοποιούσες
πως παρά τις όσες ταλαιπωρίες
εσύ την αγαπάς,
δε θα ήταν καλύτερο
να της το δείχνεις;
Γενικά,
αν αγαπάς κάτι
δεν είναι καλύτερα να του το δείχνεις;
Να δίνεις αγάπη σε όσα αγαπάς;
Να δίνεις τον καλύτερο σου εαυτό σε αυτά;
Να προσφέρεις μόνο τον καλύτερο εαυτό σου
χωρίς καν να το σκεφτείς
τις καλύτερες δυνατές τροφές
τα καλύτερα δυνατά αισθήματα
την καλύτερη δυνατή γνώση και πληροφόρηση
τα πιο όμορφα και αληθινά δώρα
γεμάτα απο απλή
και αγνή αγάπη και ομορφιά;
Αλλιώς
τί νόημα έχει να αγαπάς
αμα δεν το δείχνεις;

κουκ

Προσοχή στα σημάδια
που ανακύπτουν στη ζωή σου
ξανα και ξανά.
Είναι δείκτες αυτογνωσίας
μόνο αν τα πολεμήσεις κατα πρόσωπο,
όχι αν κρυφτείς 
όχι αν κάνεις εκπτώσεις
όχι αν πεις εντάξει μωρέ 
είναι καλή κοπέλα και μ'αγαπάει,
όχι αν πεις εντάξει δεν είναι αυτό που θέλω
αλλά δόξα τω θεώ,
πάλι καλά να λες,
έχουμε κρίση.
Δε δοξάζεις κανέναν
με το να μην εξελίσσεσαι
με το να νερώνεις το κρασί σου
κι αν θες την αποψή μου
σήκω τώρα απο όπου κάθεσαι,
γέμισε μια γαμημένη κούπα με κρασί
αν δεν έχεις πήγαινε και πάρε
και κατέβασε το το γαμημένο ανέρωτο
ανέρωτο
σκέτο
για να θυμηθείς
πως είναι να χτίζεις στιγμές 
που σε οδηγούν
στην αλήθεια.

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

Φεγγαράκι μου λαμπρό.

Εγώ πονάω,
εγώ διψάω
εγώ κλαίω
και γελάω
ξέχωρα
μακριά,
αλλού απο κεί,
μακριά
και ξέχωρά σου
αλλού,
σε άλλη χώρα
και πλανήτη
σεμνά
και σιωπηλά
-όσο γίνεται δηλαδή για τέτοιος σαματάς που'μαι-
κουνάω τα κρύσταλλα
με τα διάφορα χρώματα
κι ούτε που σταματάω να κουνιέμαι
για να μην πονάω
να μη διψάω
να μην τ'αφήνω να ανεβεί,
μα όμως δεν είμαι έτσι.
Θα σωπάσω
θα τ'αφήσω
και θα ρθει
να με πονά
να με διψά
πιστή βουβή μου συντροφιά
και "Σκάσε!"
θα του λέω
καθώς η νύχτα θα περνά
με τον ξανθό
αγνό
δαίμονα
της παρουσίας σου.

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2016

Συνταγές μαγειρικής. (Για να γεμίζεις χαρά και τέρψη απρόσκοπτη, ήτοι να προχωράς)

Για να ξέρεις που βρίσκεσαι,
σταμάτα.
Δες αυτά που είπες
και τι απ'αυτά έκανες.

Μετά, πάρε μια δυο ανάσες
και κάνε κάτι που θέλεις πολύ αυτή τη στιγμή.
Πάρε αγκαλιά το γάτο σου και ξαπλώστε
παρήγγειλε πίτσες
κλείσε εισητήρια για μπαχάμες
δες μια ταινία,
διάβασε μπροστά απ'τη σόμπα
ή όλα τα παραπάνω.

Ξεκούρασε
κανάκεψε
και γέμισε χαρά
και όσα έχει ανάγκη το κορμί σου
την ψυχή σου και όλα.

Για κάνα δεκάλεπτο
ή για κάνα τρίωρο
για μέρες
ή για χρόνια
δεν έχει σημασία,
κάντο για όσο χρειάζεται.

Όταν θα είσαι γεμάτος
και ξεκούραστος
γύρνα πίσω στο ερώτημα και δες
τα πως και τα γιατί,
τί ήταν πολύ δύσκολο για σένα
και δε μπόρεσες να κάνεις;
Τι φαινόταν τόσο εύκολο που το υποτίμησες;
Τι σου διέφυγε μα τώρα το γνωρίζεις;
Στάθηκαν τα συνασθήματα,
οι παγιωμένες σκέψεις
οι συνήθειες
εμπόδιο;
Η τεμπελιά;
Η λύπη;
Έχεις προπονήθει αρκετά ωστέ να συνέρχεσαι;
Έχεις καθαρίσει αρκετά τις λεωφόρους
προς τη θρεπτικη ενέργεια της τέρψης;
Έχεις ανακαλύψει καινούργιες;
Ποια απ'όσα είπες τα ήθελες στα αλήθεια
ποια τα είπες έτσι στα κουτουρού;
Πρέπει να τα κάνεις όλα ούτως ή άλλως;
Πρέπει τουλάχιστον να προσπαθήσεις;
Απέτυχες;
Ή απλά η συνταγή δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα;
Ο καλλιτέχνης επιλέγει ζωή
κι επι τούτου τα σουτζουκάκια θα πάρουν όσο χρειαστεί
και μην του ζαλίζετε τον έρωτα;

Μετά
αφου απαντήσεις σε μερικά ή και σε όλα τα παραπάνω
ή και σε άλλα δικά σου ερωτήματα που θα ανακύψουν,
θυμίσου ξανά την τέρψη, τη φυσική αυτή ξεκούραση
με την οποία ήρθες αυτόβουλα (διότι είσαι ήδη δημιουργός) σε επαφή,
ευχαρίστησε
τη σόμπα,
το γάτο,
το ίντερνετ,
ό,τι στάθηκε φίλος και θεραπευτής σου, εσύ ξέρεις.

Μετά,
με ανανεωμένη ενέργεια
κάνε τις απαραίτητες διορθώσεις
και συνέχισε την πορεία σου.

Όσα δε γίναν μια ζωή
γίνονται εν μια νυκτί
αλλά η ομορφιά βρίσκεται
σε αυτά που τόλμησες
σε αυτά που αγάπησες αρκετά
ωστέ να μην τα παρατήσεις στην τύχη τους
στην άγρια απ'έξω ορμή
και στην αβάσταχτη μέσα τρυφεράδα του έρωτα.
Κι έχει κι άλλο.

Π.
(κατά το Πίπης)

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2016

timing και μαλακίες

Αν είσαι χέστης,
σου φταίει το timing.
Να μην είσαι χέστης.

Διαλέγεις.
Και καθώς διαλέγεις
ξεδιαλέγουν και γύρω σου οι θόρυβοι
και λάμπει καθαρό
το πετράδι της επιλογής σου.

Έτσι ας πούμε έχεις
μια ζωή
με ένα αίσθημα
σε έναν κόσμο
όπως
και όσο
του επέτρεψες.

Το λέμε timing
αλλά στ'αλήθεια είναι
ένα μέτρο της καρδιάς,
της καύλας,
της ψυχής μας.
Αν πονάς απο έρωτα,
αν καίγεσαι απ'ανάγκη,
όλα συγχρονίζονται,
κι όλα ρολόι πάνε.

Πιάσε λοιπόν το γαμημένο το ταμπούρλο
και βάρα το γαμημενο το ρυθμό,
άνοιξε την πόρτα
κι ανοίξου
στο πιο ιλιγγιώδες
και όμορφο ταξίδι,
το μόνο που αξίζει,
το μόνο για το οποίο είσαι εδώ:
αυτό που ψιθυρίζει
και βρυχάται
η καρδιά σου.