Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2011

Αντίο κι ευχαριστώ για τα ψάρια.

Η μαθητεία της παρόρμησης
είναι καθαρά σωματική
και πάντα σωστή
και καλοδεχούμενη.
Αφουγκράζεσαι ποτέ
το κάλεσμα του κορμιού σου;

Αντίο!

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

-.- Νυχτερινό

Είναι ενα ήσυχο
κίτρινο βράδυ
κουρασμένα αηδόνια
στα χείλη μου σκύβουν
πως φτάσαμε εδώ;
με ρωτούν τρομαγμένα
πως φτάσαμε εδώ;
τα ρωτώ λυπημένα.
Και με τα ράμφη
μου δίνουν φιλιά
με τα φτερά
μου χαιδεύουν το δέρμα
απο τα χέρια
απ'τα μαλλιά
με σηκώνουν
πετάμε
πάνω απ'την πόλη
σιωπηλά
προς τα εκεί
κι έγινα αηδόνι
που σκύβει στα χείλη
ρωτά τρομαγμένα
πως φτάσαμε εδώ;
πως φτάσαμε εδώ;
το ρωτάς λυπημένα.

Γλυκιά πνοή
το χάδι
που σβήνει
όλες τις λέξεις
κι απο παντού

Στην ήσυχη λήθη
φτεροκοπάνε
τρυφερά
κουρασμένα
και κίτρινα
αηδόνια.